At Arabacılığı Tarihe Karıştı

Gümüşhacıköy İlçesinde geçmişte en gözde meslekler arasında bulunan at arabacılığı, günümüzde tarihe karışan mesleklerden biri oldu.

 Gümüşhacıköy’de 45 yıl boyunca Demirciler mevkii Kendir pazarında at arabası ile nakliyecilik yapan ve bu mesleğini bırakan Nihat Yüksel (86) ile söyleyişi yaptık.

İlçede “Arabacı Topal Nihat” lakabıyla tanınan evli ve 5 çocuk babası Yüksel, tarih sahnesinden silinip giden “At arabacılığı” mesleğine nasıl başladığını ve bu mesleği neden bıraktığını anlattı.

 At arabacılığı kazancı ile 5 çocuk büyüttüğünü ve 45 yıl boyunca evinin bakımını buradan kazandığı parayla yaptığını ve Bağ kurdan emekli olduğunu ifade eden Nihat Yüksel, şunları kaydetti;

İlkokulu bitirdikten sonra evimizin bakımını yapabilmek için çalışmaya karar verdim. 1960’lı yıllarda ilçemizde at arabacılığı en gözde ve en yaygın mesleklerin başında geliyordu. Bende at arabası ile nakliye işine başladım.

 O yıllarda traktör ve otomobil çok fazla yoktu.

1960 yıllarında Demirciler mevkiinde eski kendir pazarında  Belediye odun, kömür, çimento satardı, bizlerde Evlere odun, kömür, tuğla, kiremidi at arabasıyla taşırdık. Günde 15 sefer yaptığımız günler olurdu.

Allaha şükürler olsun kazandığımız parayla bağ kurumuzu yatırdık emekli olduk aldığımız maaşla geçiniyoruz Allah Devletimize zeval vermesin.

1960 yılında İlçemizde 30-40 civarında at arabası vardı. Şimdi ki taksi durakları gibi bizimde şu an Demirciler mevkiinde eski kendir pazarında bir durağımız vardı. Müşteri gelir bizi orada bulurdu. Çok çalışırdık, çok iyi paralar kazandık. Ancak şimdi bu meslek tarih oldu.”

Gümüşhacıköy’de bu mesleği yürüten 2,3 kişi kaldığını, kendisinin de bu işi bıraktığını dile getiren Yüksel, eski işlerin kalmadığını belirterek şöyle devam etti;

“Traktör, otomobil gibi araçlar çoğalınca bizim işler durgunlaştı. Son yıllarda hiç iş gelmemeye başladı. İş olmayınca atın bakımını yapmak da zor. Para kazanamayınca ata ne yedirip, ne içireceksin. Ben de ‘artık yeter’ dedim. Mesleği bıraktık. Yine de çok şükür 45 yıl bu işten ekmek yedim. Çok güzel bir meslekti ama yok olup gitti.”

Eskilerde hızar atölyesi  ve briket dökme işiyle uğraşan  1936 doğumlu Tosmak’ın Arif lakabıyla tanınan Arif Gürkan’ın az ekmeğini yemediğini söyleyen At arabacı Yüksel; 1960 yıllarında Arif amca briket ve hızar atölyesi çalıştırırdı, inşaatlara oradan tahta, briket çekerdik anlımızın teri kurumadan paramızı verirdi, Allah kendisinden razı olsun 1988 yılında Arif Amca Vefat etti. Hollanda’da yaşayan oğlu (Dokko Mehmet) lakaplı Mehmet Gürkan devamlı ziyaretime geliyor, o zaman büyüğe  saygı sevgi hürmet vardı, şimdi kimse kimseyi tanımıyor, komşuluk ilişkileri bitti dedi.

Yanıtla

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir